به آسمون ماه تنها خوش اومدین

بین رویاهای هر شب جستجویت می کنم   گل عشق منی هر لحظه بویت می کنم   برگ برگ خاطراتم را خزان بر باد داد   ای بهار باغ رویا آرزویت می کنم   یک بغل شعر و غزل را از نگاهت چیدم و   این غزلها را فدای آرزویت می کنم   سبز در رویایم امشب گر شوی ای صبح جان   با دل رنجیده ی خود رو به رویت می کنم   دوستت دارم ولی من با تمام قصه ها   خویش را قربان یک تار مویت می کنم   لایقت شاید نباشد لیک یک شب عاقبت   آبرویم را فدای آبرویت م...

دیشب تو را می ساختم از پاره های تنم تو را واژه به واژه از اندوه دلم می ساختم تو ذره ذره ظهور می کردی من تکه تکه زوال می رفتم نگرانم ... می شود اینقدر چشم هایت را روی کتاب و دفتر و اشیا نریزی بگذار با آسودگی خرده ریزه های دلم را از زیر دست و پای نگاهت جمع کنم ...  ...